SCHARRELKIND ONLINE OF OFFLINE?

Grijze of rode blosjes op de wangen?                                            

Weet u wat een scharrelkind is? Dit is een kind die zich vrij buiten –in de natuur- kan bewegen en spelen. De vraag is of er een brede maatschappelijke beweging van nationale verontwaardiging gaat komen? Deze beweging moet gaan zorgen voor het kind en het –natuurlijk- recht op een dagelijkse portie natuur. Als het aan de bijeenkomst van afgelopen woensdag over Scharrelkinderen ligt, in ieder geval wel. Op uitnodiging van de Stichting wAarde (initiatiefnemer van de Nationale Uitdaging) was ik hier aanwezig samen met vrijwel alle natuurorganisaties uit Nederland. Mamasonline leek hier een beetje vreemde eend in de bijt. Of niet?

“Buitenspelen, maar daar zijn toch geen stopcontacten? 

Deze uitspraak van een 8 jarig jongetje las ik in het boek ‘Het laatste kind in het bos” van Richard Louv die mij destijds geïnspireerd heeft om mij druk te maken over het computergebruik van onze kinderen. Laat die computer regelmatig als oorzaak genoemd worden van het feit dat onze kinderen nog weinig buiten spelen. Maar hoe gaan we dit doen in Nederland, waar de vrije natuur ver weg is gestopt, waar de kinderen zelfs tijdens mooi weer en vakantie binnen blijven, waar niemand zich meer veilig lijkt te voelen? Zo werd gezegd tijdens deze bijeenkomst van verontrusten gelijkgestemden en gepassioneerden natuurpromotors. Groeien inmiddels al niet generaties kinderen en jongeren op zonder liefde voor de natuur? Is het tij nog te keren?

Waarom maken wij ons hier druk over? Buiten spelen zorgt immers voor rode blosjes op de wangen, voor gezonde beweging, voor uitdaging en nieuwe ervaringen, voor samen spelen en sociaal contact.

De sleutel ligt bij de ouders die voorbeeld zijn voor hun kinderen. Hoezo buiten niet veilig? Er groeien inmiddels generaties kinderen op, stilzittend en vaak alleen, voor een van de vele vierkante schermen. Zijn ze daar veilig? Ze scharrelen onbeschermd over het internet, spelen gewelddadige games en pesten elkaar op MSN! Maar mijn oudste dochter voegt daar aan toe: “Ja, mama dit hoort nu eenmaal bij deze tijd, wij moeten online zijn, iedereen is online daar zijn onze vrienden. “(*)

De vraag is: brengen we de natuur naar het kind of het kind naar de natuur?  Is de natuur wel zover weg of is het eigenlijk heel vlakbij. De zon op je gezicht voel je immers niet achter de computer maar alleen als je naar buiten stapt.

Natuurbeleving als universeel recht van een kind bestaat nog niet. Het wordt hoogtijd dat die er gaat komen!

Carola Eppink, 28 juni 2009

NB(*) Mijn oudste dochter rijdt elke dag 2 paarden. Zij komt toe aan haar dagelijkse portie broodnodige ontspannende natuurbeleving. Zij heeft gelukkig van die rode blosjes!