die met hun wereldwijde armen de globe omspannen. Ze doen veel goed, maar bieden onder de naam internet ook aan kwaadwillenden een podium om bijvoorbeeld kinderen te beschadigen.

Het is allemaal haar eigen 'schuld'. Door haar inzet zit Carola Eppink zelf ook vaker achter de computer dan haar lief is. Graag had ze wat meer tijd voor een goed boek, zoals bijvoorbeeld 'Het laatste kind in het bos' van Richard Louv, waarin een kind niet in het bos wil spelen omdat daar geen stopcontacten zijn. foto Jan Houwers

Niettemin heeft het fanatisme van Eppink wel iets weg van de zelfs wat onwrikbare overtuiging van de 'held' uit de oude verhalen van de schrijver Cervantes. Geen wonder ook. In april van dit jaar begon ze met haar queeste. Haar gevecht is jong. In tegenstelling tot de mac-computers van Apple heeft de Windowsgebruiker geen beschikking over het zogeheten 'ouderlijk toezicht'. Kinderen, en Eppink heeft de doelgroep thuis zitten, kunnen op het grote net alle kanten uit, en lopen daardoor veel gevaar.

Met de door haar ontworpen site mamasonline.nl strijdt ze niet alleen voor meer regulering op het internet, maar ook voor bewustwording van ouders.

Cyberpesten, loverboys die de digitale weg kiezen om meiden te strikken voor hun ongure praktijken, Eppink wil dat ouders er van weten. Ook de verslaggever, geen onbekende met het net, weet ze nog met de mond vol tanden te laten zitten met enige Engelse termen. Ze heeft ze in een woordenboek gezet voor de ouder die er meer van wil weten.

De naam die ze aan een programma gaf, msn Lock, was al dan niet gewild, een schot in de roos wat de publiciteit betreft. Microsoft zag zijn naam ijdel gebruikt en riep wereldwijd I'll see you in court! (ik zie je voor de rechter, gjr). Eppink verloor, maar dat verlies sloeg geen deuk in haar wilskracht.

De aanval kwam natuurlijk ook niet uit een onverwachte hoek. Een bedrijf als Microsoft zit allicht niet te wachten op initiatieven van wie dan ook om het internet en computergebruik aan banden te leggen. Elk bedrijf wil dat zijn produkt zo veel mogelijk en door zoveel mogelijk mensen wordt gebruikt, zonder restricties.

'Donna' Eppink gaat door, en heeft zich voor 2009 ten doel gesteld om nog meer mamma's bewust te maken van de gevaren van internet.

Ze is de grote publiciteitsgolf die over haar heen kwam nog niet zat. Ze wil wel toegeven dat ze weleens hunkert naar een moment met een boek op de bank, dat wel. Ze komt ook meteen met een titel: 'Het laatste kind in het bos' van Richard Louv. Daarin merkt een kind op dat het niet in het bos wil spelen, omdat daar geen stopcontacten zijn.

Het paradoxale verschijnsel doet zich voor dat de kinderen van Eppink al wel eens tegen haar zeggen dat ze maar eens achter de computer vandaan moet komen. Ze ziet de grap wel, maar kan daar niet om lachen. Inderdaad, het 'kwaad' wordt bestreden met het 'kwaad'.

De verslaggever krijgt dan ook een kookwekker mee, als relatiegeschenk. Hoe beperkter de tijd, hoe beperkter de risico's.