Als je Meet me start moet je een aantal gegevens invullen. Mensen tot tussen de 13 en de 19 kunnen alleen Meet me spelen met mensen tussen de 13 en de 19. En je kunt het geslacht waar je mee wilt spelen aangeven. Vervolgens heeft Tagged duizenden foto's voor je klaar en hoef je alleen nog maar op ja of nee te klikken.

Wat voor foto's zijn het? Bij de vrouwen heb je geluk als je kunt spreken van een diep decolleté, want de meesten houden hun borsten gewoon vast en sommigen nemen die moeite niet eens. De complete voorjaarscollectie van de Hunkemöller passeert de revue. Bij de mannen zijn het half afgezakte boxers, als die er al zijn. Gezichten zijn schaars.

Als je op ja klikt, krijgt de ander een berichtje. Als die jou ook wil ontmoeten heb je een match en kun je berichtjes sturen en tags. Tags zijn teksten als: "I'm wearing no underwear", "Free orgasm with this coupon", "Sex slave wanted". Natuurlijk zijn er ook heel gewone standaard tags over verjaardagen en het weer, maar als je iemand "happy birthday" wenst, ben je afgezaagd, saai en preuts. De berichtjes worden zakelijk gehouden: "Hoi, match! =D Alles goed? Wat is je msn? Xxxxxxxxxx"

Tussendoor kun je ook allerlei foto's en filmpjes aan elkaar sturen. Dat gaat via profielen, die zijn vergelijkbaar met de Hyvesprofielen. Je moet wel spannend overkomen, dus je stuurt wat anderen ook hebben gestuurd: Close-ups, spermafoto's, de redactie van de Playboy zou het schaamrood op de kaken krijgen.

Zo ontmoeten sommige duizenden jongeren elkaar via internet. Is hier iets mis mee? Nee. In principe niet. Als zij zich te buiten willen gaan op internet, moeten ze dat vooral doen. Je kunt je afvragen of het ethisch verantwoord is om kinderen van 13 Meet me te laten spelen, maar daar zit het grootste probleem niet.

Laten we even van het volgende idee uitgaan: ik ben niet Tjeerd Posthuma, 17 jaar oud. Ik ben een man van vijftig met een speciale kelder in mijn huis, een bierbuik en een vies baardje. De kelder staat al een tijdje leeg en ik verveel mij op mijn vrije zondagmiddag.

Ik maak een e-mail account aan, iets leuks als Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken Ik kies op Picasa een onprofessionele, halfnaakte foto uit. Ik meld me aan bij Tagged, ik zeg dat ik 19 ben, ik houd van HipHop en mijn sociale status is 'complicated'. Ik start Meet me en speel mijn nieuwe rol.

Een kleine navraag bij Nederlandse jongeren op Tagged leert dat er zowel jongens als meisjes zijn die een keer "iets" hebben gedaan, zonder dat de ander daar "iets" voor terug deed en zonder dat ze de ander op een webcam hadden gezien. "Dat hoort een beetje bij cyberseks en Tagged. Iemand moet beginnen." Vertelde een meisje mij. "Sommige mensen hebben écht geen webcam." Krijgen ze later wel foto's of filmpjes terug? Soms.

Waaraan ontbreekt het hier? Voorlichting. Ik kan mij niet herinneren dat iemand ooit over cyberseks heeft verteld. Waarom is er een 'drie keer kloppen' campagne voor veilig internetbankieren, maar geen campagne om jongeren zich te laten afvragen of Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken wel een écht jongen is? De naïviteit en het vertrouwen van de mensen die ik sprak was schokkend. Op school krijg je voorlichting over alcohol, drugs en anorexia, maar niet over cyberseks.

Wat is er zo moeilijk aan het maken websites met richtlijnen, of sites verplichten om zélf een pagina te maken met waarschuwingen? Want als de ander niet meer terugkomt, en je te laat het vermoeden krijgt dat het fake was "dan voel je je genaaid."